وتو بر گوشت برزیل: چرا اتحادیه اروپا خواهان کنترل بیشتر آنتی بیوتیک ها در دامپروری است

تصویر گویا از گوشت گاو. سیندی هانسن نگرانی از ابتلای مردم به عفونت‌های ناشی از باکتری‌های مقاوم به آنتی‌بیوتیک، یکی از دلایلی است که اتحادیه اروپا (EU) را بر آن داشت تا کنترل بیشتری از واردکنندگان خود بر استفاده از داروهای ضد میکروبی در دام‌داری بخواهد. ➡️ در دامپروری، از ضد میکروبی ها برای درمان عفونت ها، پیشگیری از بیماری ها، جلوگیری از شیوع، ترویج رشد یا بهبود عملکرد حیوانات استفاده می شود. در ابتدای ماه مه، اتحادیه اروپا برزیل را از فهرست کشورهای مجاز برای صادرات گوشت به این بلوک حذف کرد، زیرا معتقد بود که این کشور مطابق با الزامات خود در مورد استفاده از این مواد در تولیدات حیوانی را اثبات نکرده است. این اقدام از 3 سپتامبر اجرایی می شود. این تصمیم به دلیل بی نظمی های یافت شده در محصول ملی نبود، بلکه به این دلیل بود که برزیل اسناد مورد نیاز اتحادیه اروپا را به موقع ارائه نکرده بود. اساسا آنچه بلوک می خواهد این است که کشور ثابت کند که مصرف این مواد را رصد و پیگیری می کند. نمایندگان کشاورزی برزیل این اقدام را یک اقدام حمایتی می دانستند، زیرا این تصمیم چند روز پس از اجرایی شدن توافق تجارت آزاد بین اتحادیه اروپا و مرکوسور اعلام شد. این معاهده هدف مقاومت شدید کشاورزان اروپایی بود که از رقابت محصولات ارزان‌تر آمریکای جنوبی، به ویژه برزیل، صادرکننده اصلی محصولات کشاورزی مرکوسور به اتحادیه اروپا می‌ترسند. سایر کشورهای این بلوک - آرژانتین، پاراگوئه و اروگوئه - همچنان مجاز به صادرات به اروپایی‌ها هستند. بعد درک کنید: اتحادیه اروپا چه خواسته ای دارد؟ آیا اتحادیه اروپا ماده خاصی را هدف قرار می دهد؟ چه رابطه ای بین آنتی بیوتیک های مورد استفاده در حیوانات و سلامت انسان وجود دارد؟ اتحادیه اروپا چه خواسته ای دارد؟ استفاده از مواد ضد میکروبی در دامپروری یک موضوع قدیمی در اتحادیه اروپا است که در دهه 1990 مورد بحث قرار گرفت و در سال های بعد با مجموعه ای از مقررات به اوج خود رسید. به عنوان مثال، در سال 2006، این بلوک استفاده از هر گونه آنتی بیوتیک در خوراک دام را به عنوان محرک رشد ممنوع کرد. از سال 2019، این بلوک با انتشار مقررات جدیدی که معیارهای سخت گیرانه تری را برای تولید گوشت، شیر، تخم مرغ و سایر محصولات با منشاء حیوانی برای بازار اروپا تعیین می کند، این الزامات را گسترش داد. طبق قوانین، کشورهایی که به اتحادیه اروپا صادرات دارند نمی توانند از موارد زیر استفاده کنند: ضد میکروبی برای ترویج رشد یا افزایش بهره وری حیوانات؛ و/یا داروهای ضد میکروبی که حاوی موادی هستند که برای درمان عفونت در انسان اختصاص داده شده است. پشت این خواسته ها این ترس وجود دارد که استفاده از داروهای ضد میکروبی در حیوانات به نفع ظهور باکتری های مقاوم به آنتی بیوتیک است و باعث کاهش اثربخشی این داروها در درمان عفونت در افراد می شود. (در ادامه بیشتر بیاموزید) در سال 2022، اتحادیه اروپا مقاومت ضد میکروبی (AMR) را به عنوان یکی از تهدیدات اصلی برای سلامت انسان طبقه بندی کرد. این موضوع همچنین بخشی از کمپین اتحادیه اروپا به نام One Health است که در سال 2023 راه اندازی شد و از اقدامات یکپارچه برای سلامت انسان، حیوانات و محیط زیست دفاع می کند، با توجه به اینکه آنها به طور مستقیم به هم مرتبط هستند. آیا اتحادیه اروپا ماده خاصی را هدف قرار می دهد؟ به g1، دفتر بهداشت و رفاه حیوانات کمیسیون اروپا اعلام کرد که تصمیم برای حذف برزیل از فهرست آن به ماده خاصی مربوط نمی شود. این الزام برای هر محصولی که به‌عنوان محرک رشد استفاده می‌شود و/یا با داروهایی که هدفشان مبارزه با بیماری‌ها در انسان است همپوشانی دارد، اعمال می‌شود. آندره بارتوچی، رئیس اتاق بخش گوشت گاو مرتبط با وزارت کشاورزی، می گوید یکی از موادی که در برزیل برای بهبود عملکرد گاو استفاده می شود، موننسین است. موننسین در لیست اتحادیه اروپا از ضد میکروبی های اختصاص داده شده برای پزشکی انسانی نیست، اما در برزیل برای افزایش عملکرد حیوانات استفاده می شود و بنابراین ممکن است تحت تأثیر این معیار قرار گیرد. بارتوچی تصریح می کند که این یک هورمون رشد نیست، بلکه یک افزودنی غذایی است که به طور غیرمستقیم با بهبود هضم گاو به افزایش وزن در گاوها کمک می کند. موننسین تخمیر را در شکمبه تعدیل می کند، گروه خاصی از باکتری ها را مهار می کند و از میکروارگانیسم هایی که استفاده از مواد مغذی را کارآمدتر می کنند، حمایت می کند. این به حیوان اجازه می دهد تا انرژی بیشتری را از همان مقدار غذا استخراج کند که می تواند منجر به افزایش وزن شود. به g1، آژانس دارویی اروپا (EMA) گفت که موننسین برای استفاده در اتحادیه اروپا به عنوان یک افزودنی غذایی در طیور، مرغ و بوقلمون با نام کوکسیدین مجاز است که برای مبارزه با یک بیماری انگلی روده ای به نام کوکسیدیوز استفاده می شود. این ماده مانند هر ماده دیگری در اتحادیه اروپا نمی تواند به عنوان محرک رشد استفاده شود. EMA همچنین توضیح داد که موننسین همچنین در اتحادیه اروپا در یک داروی دامپزشکی به نام Kexxtone استفاده شده است که برای جلوگیری از کتوز - یک اختلال متابولیک که می‌تواند گاوهای شیری را در دوره نزدیک به تولد تحت تاثیر قرار دهد و تولید شیر را کاهش دهد، نشان داده شده است. این محصول شامل دستگاهی بود که در شکمبه حیوان قرار می‌گرفت تا به مرور زمان موننسین را آزاد کند. با این حال، در سال 2024 مجوز دارو پس از شناسایی نقص های کیفی به حالت تعلیق درآمد. این آژانس خاطرنشان کرد که در برخی موارد، گاوها قبل از رها شدن همه مواد، دستگاه را دوباره جمع کردند. به گفته بارتوچی، نحوه برخورد اتحادیه اروپا با موننسین در رابطه با برزیل مشخص نیست. لیجیا پیمنتل، اقتصاددان و دامپزشک، شریک مشاور آگریفاتو، همین ارزیابی را دارد. او می افزاید که استفاده از آنتی بیوتیک ها در دامپروری برزیل بی رویه انجام نمی شود و قوانینی برای استفاده از آنها وجود دارد. پیمنتل می گوید: «استفاده از آنتی بیوتیک برای مصارف درمانی مجاز است که طبیعی است، در غیر این صورت حیوان به عنوان مثال بر اثر عفونت می میرد. لازم است مدت زمان انتظار یعنی زمان لازم بین آخرین مصرف دارو تا ذبح حیوان برای مصرف رعایت شود.» وی تاکید می کند: "هر آنتی بیوتیک دارای یک دوره قطع مصرف خاص است. این تضمین می کند که هیچ بقایای دارویی در گوشت بالاتر از حد قابل تحمل برای سلامت انسان وجود ندارد." علیرغم تردیدهایی که در مورد موننسین وجود دارد، لئوناردو مونهوز، دکتر حقوق زراعی-محیط زیست و وکیل VBSO، بیان می کند که تمرکز اتحادیه اروپا عمدتا بر روی موادی است که در پزشکی انسانی نیز استفاده می شود. در ماه آوریل امسال، وزارت کشاورزی با صدور فرمانی استفاده از برخی از آنها مانند آووپارسین، ویرجینیا مایسین و باسیتراسین را ممنوع کرد. لئوناردو وایزمن، متخصص بیماری‌های عفونی در بیمارستان امیلیو ریباس، می‌گوید: «این ضد میکروبی‌ها متعلق به همان خانواده‌های داروهای مورد استفاده در انسان یا مکانیسم‌های مقاومتی انتخابی هستند که می‌توانند آنتی‌بیوتیک‌های مهم در پزشکی را به خطر بیندازند. Munhoz می گوید که آووپارسین، به عنوان مثال، توسط اتحادیه اروپا به عنوان یک محرک رشد در حیوانات در سال 1997 ممنوع شد، به دلیل ترس از اینکه استفاده از آن منجر به ظهور باکتری های مقاوم به وانکومایسین مورد استفاده در پزشکی انسانی شود. ویرجینیا مایسین و باسیتراسین نیز در دهه 1990 در بلوک ممنوع شدند، که به نظر او نشان می دهد که استانداردهای برزیل عقب مانده است. برای منهوز، کشور باید تغییرات را پیش‌بینی می‌کرد، به خصوص که از سال 2019 از الزامات جدید تحمیل شده توسط اتحادیه اروپا بر کشورهای صادرکننده آگاه بود. چه رابطه ای بین آنتی بیوتیک های مورد استفاده در حیوانات و سلامت انسان وجود دارد؟ ویزمن، از بیمارستان امیلیو ریباس، بیان می‌کند که بیشترین خطر برای سلامت انسان در استفاده از مواد ضد میکروبی در حیوانات، مصرف گوشت با باقی مانده‌های آنتی‌بیوتیک نیست، بلکه گسترش باکتری‌های مقاوم و ژن‌هایی است که این مقاومت را ایجاد می‌کنند. او توضیح می دهد که وقتی از یک ضد میکروبی بر روی یک حیوان استفاده می شود، نه تنها بر روی باکتری های بیماری زا اثر می گذارد، بلکه با میلیاردها باکتری دیگر که به طور طبیعی در روده، پوست و محیط پرورش زندگی می کنند، تماس پیدا می کند. او می‌گوید: «باکتری‌های حساس می‌میرند، اما آن‌هایی که مکانیسم‌های مقاومتی دارند زنده می‌مانند و تکثیر می‌شوند. وی خاطرنشان کرد: مشکل این است که این باکتری‌های مقاوم می‌توانند مزرعه را ترک کرده و از راه‌های مختلف به مردم برسند: از طریق تماس مستقیم با حیوانات، از طریق محیط (آب، خاک و زباله)، از طریق کارگران روستایی و حتی از طریق زنجیره تولید مواد غذایی. به گفته وی، این باکتری‌ها می‌توانند عفونت‌هایی را در انسان ایجاد کنند که درمان آن‌ها دشوارتر می‌شود و به آنتی‌بیوتیک‌های قوی‌تر، گران‌تر و گاهی اوقات کمتر مؤثرتر نیاز دارند. او توضیح می‌دهد: "یک گاوداری را تصور کنید که در آن بسیاری از حیوانات آنتی‌بیوتیک دریافت می‌کنند. با گذشت زمان، باکتری‌های مقاوم در روده این حیوانات ظاهر می‌شوند. این باکتری‌ها می‌توانند محیط را از طریق مدفوع آلوده کنند، به آبراه‌ها، حیوانات و انسان‌ها برسند. اگر یکی از این باکتری‌ها باعث عفونت در فرد شود، آنتی‌بیوتیکی که معمولاً کار می‌کند ممکن است دیگر موثر نباشد."