با توافق ایران و آمریکا، کاهش ناگهانی قیمت نفت

به سختی اعلام توافق صلح انجام شده بود تا اینکه بازارها نفس عمیقی کشیدند. همه بازارهای سهام جلسه را در فضای سبز سپری کردند در حالی که نفت، WTI آمریکایی یا برنت از دریای شمال حدود 5 درصد کاهش یافتند و آنها را حدود 80 دلار در هر بشکه قرار داد. برای بازارهایی که با رکورد 120 دلار به ازای هر بشکه در آوریل سوختند، این آرامش است. شرکت های هوانوردی و خودروسازی شاهد افزایش قابل توجه سهام خود بودند. فراتر از بازارها، کل کشورها احساس آرامش زیادی می کنند. به گفته آژانس بین‌المللی انرژی، برای کشورهای صادرکننده هیدروکربن خلیج‌فارس، تلفات انباشته عرضه در پایان ماه می از مرز یک میلیارد بشکه فراتر رفته است. به عنوان مثال، عراق 90 درصد درآمد خود را از صادرات نفت خام خود به دست می آورد. کشورهای واردکننده هیدروکربن خاورمیانه نیز اطمینان دارند. به ویژه آسیا که دریافت کننده 8 میلیون بشکه نفت از بیست بشکه نفتی است که معمولا روزانه از تنگه هرمز عبور می کند، با مشکل مواجه بود. اما در بهترین دنیاهای ممکن همه چیز هنوز برای بهترین نیست. تهران با نادیده گرفتن قوانین بین المللی از ایده خود مبنی بر اخذ مالیات از کشتی هایی که از تنگه هرمز عبور می کنند، دست برنداشته است. ایران حتی از برخی کشتی‌های کشورهایی که با آن دشمنی ندارند حدود 2 میلیون دلار مالیات برای هر نفتکش وضع کرده است تا آنها را از منطقه عبور دهد. تلویزیون دولتی ایران تخمین می زند که با عبور 32000 کشتی از تنگه هرمز در سال 2025، این رقم می تواند درآمد بادآورده ای معادل 64 میلیارد دلار در سال باشد - حداقل. اما نه ایالات متحده و نه اعضای G7 نمی خواهند در مورد آن بشنوند. امانوئل ماکرون معتقد است که این مانور هزینه طلای سیاه را افزایش می دهد و می تواند الهام بخش دیگر کشورهای هم مرز با تنگه های دریایی باشد.