تیم‌های جستجوی ونزوئلا در تلاش هستند تا امید برای یافتن بازماندگان زلزله کمرنگ شود

بیش از چهار روز پس از زلزله‌های دوقلو قدرتمندی که ونزوئلا را درنوردید، امیدها برای یافتن بازماندگان روز دوشنبه از بین می‌رفت، زیرا ساکنان به طور فزاینده‌ای از واکنش دولت به فاجعه‌ای که دست‌کم 1450 کشته برجای گذاشت، ناامید می‌شوند. روزنامه‌نگاران خبرگزاری فرانسه مشاهده کردند که تیم‌های نجات فرانسوی و آمریکایی روز یکشنبه یک مرد و پسر نوجوانش را در کارابالیدا، شهری در 40 کیلومتری شمال کاراکاس، زنده زیر آوار پیدا کردند. نجات بارقه‌ای از امید را در فاجعه‌ای در حال انجام که کشوری را که قبلاً در یک بحران اقتصادی فرو رفته بود، به لرزه درآورد، اما ده‌ها هزار نفر همچنان ناشناس بودند، زیرا پنجره حیاتی 72 ساعته برای نجات قربانیان به دام افتاده بود. پس از یکی از ویرانگرترین فجایع زلزله آمریکای لاتین، میلیون‌ها نفر دیگر از کمبود سرویس بهداشتی و سایر نیازهای اولیه بیم داشتند. خورخه رودریگز، رئیس مجلس ملی روز یکشنبه گفت که حدود 774 ساختمان در زمین لرزه های پشت سر هم به بزرگی 7.2 و 7.5 ریشتر که شامگاه چهارشنبه رخ داد آسیب زیادی دیده اند، از جمله 189 ساختمان که کاملاً فرو ریخته اند. در شهر ساحلی توکاکاس، امدادگران در حال حفاری برای افرادی بودند که در لایه های پنکیک و آوار یک مجتمع ساختمانی فروریخته گیر افتاده بودند. لوئیس سالاس، 27 ساله، که به تلاش‌های نجات ملحق شد، به خبرگزاری فرانسه گفت: «سخت‌ترین بخش زمانی بود که در تونل‌هایی که رفتیم احساس امید کردیم - خزیدن، پاک کردن آوار، کار با تمام وجود، با ایمان زیاد - و وقتی به اهداف خود رسیدیم، آنها را بی‌جان دیدیم.» کارشناسان می گویند 72 ساعت اول پس از بلایای طبیعی، پنجره باریکی را برای نجات افراد زنده تعریف می کند. پس از آن جستجو معمولاً به یکی از اجساد در حال بهبود تبدیل می شود. در محله سان برناردینو پایتخت، داوطلبان از روی ساختمان فروریخته بالا رفتند و از مته برای شکستن بتن و ایجاد خطوط برای برداشتن آوار با دست استفاده کردند. در چاکائو، منطقه دیگری از کاراکاس، صفحه‌های بزرگ الکترونیکی روی ساختمانی که معمولاً برای تبلیغات استفاده می‌شود، چهره افراد گمشده را نشان می‌داد. رودریگز روز یکشنبه گفت که تعداد تلفات - که همچنان انتظار می رود افزایش یابد - به 1450 نفر رسیده و حداقل 3150 نفر دیگر زخمی شده اند. "به تنهایی نمی توانم انجامش دهم" در یکی از بدترین مناطق آسیب دیده، هکتور آگیلرا برای جستجوی چهار عضو خانواده مدفون شده در زیر آوار در شهر ساحلی لا گوایرا آمد. او گفت: "ما حمایتی نداریم که خانواده خود را بیرون بیاوریم - ما به تنهایی نمی توانیم این کار را انجام دهیم. آنها در آنجا دفن شده اند: ما می دانیم که آنها مرده اند، اما ما اینجا هستیم." حتی با ادامه تلاش‌های نجات، خشم عمومی در برخی مناطق افزایش یافته است. ادواردو کاردوزو، یک داوطلب در توکاکاس، گفت که "ناراحت کننده" است که بدانیم برخی از قربانیان "اگر به موقع جستجو می شدند" می توانستند نجات یابند. در منطقه تاناگوارنا در ایالت لا گوایرا، مردی از سربازان خواست کلنگ و بیل بردارید: "کشور به شما نیاز دارد. اسلحه خود را زمین بگذارید." شیوع غارت‌ها به شهر لا گوایرا رسیده است که بیشتر آن اکنون زیر آوار است. ساکنان که برخی از آنها از کمک های کم و کند پس از زلزله از سوی مقامات شکایت داشتند، گفتند داروخانه ها، سوپرمارکت ها و سایر مشاغل مورد غارت قرار گرفتند. رئیس جمهور موقت ونزوئلا، دلسی رودریگز، روز یکشنبه گفت که اردوگاه های موقت برای افرادی که خانه های خود را از دست داده اند ایجاد شده است. او گفت: «در همان زمان، کار بر روی پروژه‌های برنامه‌ریزی آغاز می‌شود که اجازه می‌دهد خانه‌های جدید در مدت زمان بسیار کوتاهی ساخته شوند. تاثیر اقتصادی رودریگز روز یکشنبه از امدادگران قدردانی کرد و گفت: "ما افرادی را که هنوز زنده هستند نجات داده ایم و بنابراین این تلاش ها به حالت تعلیق در نمی آیند." ما همیشه امیدواریم.» کاردوزو، داوطلب توکاکا، امیدوار باقی ماند: "ما هنوز اینجا منتظریم. بیایید ببینیم آیا می توانیم شخص دیگری را بیرون بیاوریم." به گفته رودریگز، بیست و چهار کشور 521 تن تدارکات، 86 واحد با سگ های آموزش دیده برای یافتن افراد گرفتار در زیر آوار و بیش از 2700 پرسنل جستجو و نجات ارسال کرده اند. فرماندهی جنوبی ایالات متحده گفت که هلیکوپترهای ایالات متحده برای کمک رسانی و 230 پرسنل نظامی دیگر ایالات متحده برای کمک به گسترش ظرفیت فرودگاه و بازگشایی یک بندر کلیدی برای تقویت تلاش های امدادی وارد شده اند. ایالات متحده - که نیکلاس مادورو، رئیس‌جمهور سابق ونزوئلا را در حمله نظامی به کاراکاس در ژانویه دستگیر کرد - قبلاً یک تیم 250 نفری واکنش به بلایا را فرستاده بود. آژانس مهاجرت سازمان ملل اعلام کرد که بر اساس داده های جمعیت و خسارت، تا 6.76 میلیون نفر ممکن است تحت تأثیر قرار بگیرند و به سرپناه، آب، بهداشت، مراقبت های بهداشتی و اقلام کمکی ضروری نیاز دارند. بدترین زمین لرزه های ونزوئلا در بیش از یک قرن اخیر پس از آن رخ داد که این کشور نفت خیز بیش از یک دهه سقوط اقتصادی را تحمل کرد. این بحران بیمارستان ها و خدمات عمومی را خالی کرده و میلیون ها نفر را مجبور به ترک کشور کرده است. سازمان ملل 6.7 میلیارد دلار خسارت فیزیکی - معادل شش درصد تولید ناخالص داخلی ونزوئلا را برآورد کرده است.