امدادگران از سراسر جهان روز سه‌شنبه تلاش کردند تا آخرین بازمانده‌هایی را که پس از زمین‌لرزه‌های عظیم ونزوئلا که بیش از 1700 کشته برجای گذاشت و ده‌ها هزار نفر هنوز نامعلوم در زیر کوه‌های آوار گیر کرده بودند، نجات دهند. بر اساس ارزیابی اولیه داده‌های ماهواره‌ای منتشر شده توسط ناسا، دو زمین لرزه به بزرگی 7.2 و 7.5 - قوی‌ترین زلزله‌ای که در بیش از یک قرن گذشته در کشور آمریکای جنوبی رخ داده است - احتمالاً به 58870 ساختمان آسیب رسانده یا ویران کرده است. بر اساس آخرین آمار رسمی، حدود 1700 کشته و 5000 زخمی شده اند، بدون اینکه دولت در مورد تعداد مفقودان اظهار نظر کند. برآوردهای دیگر این تعداد را ده ها هزار نفر می دانند. در تنها گورستان عمومی در کاراکاس پایتخت، دو تنور کوره کوره با ظرفیت کامل کار می کنند. بین جمعه و یکشنبه، هر روز 60 تا 70 تدفین انجام می شد. فریاد "مامان، دوستت دارم!" از صدای هق هق آرام و صدای بیل هایی که سیمان را مخلوط می کردند بلند شد. وقتی کارگران شروع به مهر و موم کردن طاقچه برادرزاده او کردند، سرجیو ورگارا به زانو در آمد. او کسی بود که او را به همراه تمام خانواده اش در ساختمانی فروریخته در سخت ترین ایالت لا گوایرا پیدا کرد. مرد 42 ساله گفت: "این یک تجربه وحشتناک بود، بیرون کشیدن او، فرزندانش." پنج روز پس از زلزله‌های قدرتمند پشت سر هم که کل محله‌ها را مسطح کرد، وظیفه بازیابی کشته‌شدگان بزرگ شد و امیدها برای یافتن بازماندگان از بین رفت. بر اساس گزارش سازمان ملل متحد که تخمین می زند حدود 1.2 میلیون تن زباله در ایالت لا گوایرا در این فاجعه ایجاد شده است، هنوز حدود 50000 نفر در فهرست مفقودان هستند. روز دوشنبه، یک زمین لرزه جدید به بزرگی 4.6 ریشتر، ترس را در بین مردم زنده کرد. اجساد در انبار ارتش ایالات متحده روز دوشنبه بندر لا گوایرا را تعمیر و بازگشایی کرد، جایی که خبرنگار خبرگزاری فرانسه انباری را دید که صدها جسد ناشناس را در کیسه های سفید و سیاه بدن و همچنین چند تابوت نگهداری می کرد. USS Fort Lauderdale پهلو گرفت و کمک رسانی می کرد. ده ها نفر از مردم منطقه ویران شده بیرون سردخانه موقت منتظر اخبار مربوط به بستگان خود بودند و پرسنل پزشکی قانونی با لباس آبی رنگ اجساد را معاینه می کردند. هواپیماهای آمریکایی همچنین در حال کمک به بازگرداندن ترافیک فرودگاه بین المللی سیمون بولیوار در نزدیکی کاراکاس بودند که به شدت آسیب دید. دولت La Guaira را نظامی کرده و برای ورود به منطقه فاجعه الزامی برای مجوز وضع کرده است. ساکنان خشم خود را از کمک‌های کند و محدود دولت در کشوری که در بحرانی عمیق فرو رفته و میلیون‌ها نفر را در سال‌های اخیر به مهاجرت سوق داده است، پنهان نمی‌کنند. در مجموع 27 کشور نزدیک به 40 تیم جستجو و نجات را بسیج کرده اند. به گفته جیانلوکا رامپولا، هماهنگ کننده سازمان ملل متحد در ونزوئلا، آنها شامل بیش از 2000 نیرو و پرسنل و بیش از 160 سگ هستند. او گفت که سازمان ملل 10000 کیسه جسد ارائه خواهد کرد، اگرچه امیدوار است تلفات نهایی کمتر باشد. "خانواده من آنجا هستند" با این حال، پنجره حساس 72 ساعته که در طی آن بازماندگان هنوز یافت می‌شدند، شنبه ساعت 6:04 بعد از ظهر بسته شد. با این حال، بر اساس ویدئویی که توسط عکاسی که شاهد عملیات به اشتراک گذاشته شده است، امدادگران روز دوشنبه یک مرد 21 ساله به نام آرون لوی را از زیر آوار در شهر ساحلی تاناگوارنا بیرون کشیدند. در گورستان کاراکاس، بسیاری هنوز منتظر بقایای عزیزانشان هستند که گمان می رود مرده باشند. ویلکر مولا در حالی که منتظر بود بقایای اجساد را شناسایی کند به خبرگزاری فرانسه گفت: «خانواده من آنجا هستند - به من گفته شده خواهرم و فرزندانش و همچنین فرزندان برادرم آنجا هستند. او با اشاره به برادرش گفت: «خانواده من 11 نفر بود که فقط دو نفر از ما زنده ماندیم زیرا سر کار بودیم. سازمان ملل اعلام کرد که حدود 7 میلیون نفر در این کشور تحت تأثیر این فاجعه قرار خواهند گرفت و زمین لرزه ها حفره ای به ارزش 6.7 میلیارد دلار در اقتصاد - یا شش درصد از تولید ناخالص داخلی ونزوئلا ایجاد می کند. ماریا کورینا ماچادو، رهبر اپوزیسیون، که پس از سال‌ها مخفی‌کاری، در ماه دسامبر برای دریافت جایزه صلح نوبل، یک فرار دراماتیک از ونزوئلا ترتیب داد، دولت را به ممانعت از بازگشت او متهم کرد. ماچادو پس از محکوم کردن آنچه به گفته وی بسته شدن حریم هوایی توسط دولت برای جلوگیری از بازگشت خود بود، در ویدئویی در شبکه X گفت: "من آماده و نزدیک به ونزوئلا هستم و هر کاری که لازم باشد انجام خواهم داد تا در آنجا ملاقات کنیم." دولت دلسی رودریگز، رئیس‌جمهور موقت، و واشنگتن نیز که عملیات‌های میدانی را هماهنگ می‌کند، اظهار نظری نکرده‌اند.