در دوران اوج خود، اسکندر بسیاری از خشکی های شناخته شده برای یونانیان باستان را تسخیر کرد، که هنوز تنها 3-4٪ از خشکی واقعی جهان بود، و ظاهراً گریه می کرد که دیگر سرزمینی برای فتح باقی نمانده است. از سوی دیگر، همنام او دلیل دیگری برای گریه داشت: ناتوانی او در فتح سرزمینی که مدام او را شکست داده بود، یک گرند اسلم.