زمانی که پاکستان ریاست کنفرانس وزیران سازمان همکاری اسلامی در مورد زنان را در این هفته بر عهده گرفت، این کار را در حالی انجام داد که با واقعیت های ناراحت کننده خود روبرو شد. اخیراً، مجمع جهانی اقتصاد پاکستان را در گزارش شکاف جنسیتی جهانی خود در رتبه 148 از میان 148 کشور قرار داده است و تأکید می کند که چقدر کار باقی مانده است تا اطمینان حاصل شود که زنان از فرصت های برابر در آموزش، اشتغال و زندگی عمومی برخوردار هستند. این پس‌زمینه نگران‌کننده به درخواست‌های مکرر در اسلام‌آباد برای فراتر رفتن از اعلامیه‌ها و دستیابی به پیشرفت‌های ملموس از سازمان همکاری اسلامی اهمیت بیشتری بخشید. پیشنهاد یوسف رضا گیلانی، رئیس مجلس سنا، برای اهداف قابل اندازه گیری در مورد آموزش دختران، رهبری زنان، مشارکت نیروی کار و حمایت از خشونت مبتنی بر جنسیت، از سازنده ترین نتایج کنفرانس بود. به هر حال OIC در موارد متعددی از توانمندسازی زنان حمایت کرده است. چالش عدم تعهد نبوده است. این شکست در تبدیل آنها به تغییر معنادار بوده است. در سراسر جهان اسلام، زنان همچنان با موانعی روبرو هستند که نه تنها پتانسیل خود، بلکه چشم‌انداز جوامعشان را نیز محدود می‌کند. افغانستان همچنان بارزترین نمونه است، جایی که دختران همچنان از دسترسی به مدارس متوسطه و دانشگاه ها علیرغم درخواست های مکرر بین المللی محروم هستند. در جاهای دیگر، درگیری میلیون ها زن و کودک را آواره کرده است، در حالی که مشکلات اقتصادی دسترسی به آموزش، مراقبت های بهداشتی و شغل را بیشتر محدود کرده است. گسترش فرصت های آموزشی، بهبود شمول مالی و حصول اطمینان از مشارکت کامل زنان در زندگی اقتصادی و عمومی، صرفاً مسائل عدالت اجتماعی نیست. آنها پیش نیازهای توسعه پایدار هستند. کشورهایی که نمی توانند استعدادهای نیمی از جمعیت خود را مهار کنند، رشد و انعطاف پذیری خود را محدود می کنند. بنابراین، تعهدات پاکستان باید بر اساس نتایج ارزیابی شود تا اهداف. ضمانت‌های برابری قانون اساسی و وعده‌های دولت برای اصلاحات قانونی و نهادی مورد استقبال قرار می‌گیرد، اما اجرا ناهموار است. میلیون‌ها کودک از تحصیل بازمانده‌اند و دختران در بسیاری از جوامع روستایی و محروم به طور نامتناسبی تحت تأثیر قرار می‌گیرند، در حالی که مشارکت زنان در نیروی کار در میان کمترین میزان مشارکت در سطح جهان باقی مانده است. قوانینی که از زنان حمایت می کنند، در صورتی که اجرا ضعیف باشد یا دسترسی به عدالت فراتر از دسترس کسانی باشد که بیشتر به آن نیاز دارند، ارزش چندانی ندارد. رهبری پاکستان در کنفرانس OIC فرصتی را برای حمایت از رویکرد پاسخگوتر در سراسر جهان اسلام ارائه می دهد. به جای چرخه دیگری از قطعنامه های ارزشمند، کشورهای عضو باید بر روی معیارهای عملی به توافق برسند، به طور منظم پیشرفت را گزارش کنند و سیاست های موفقی را به اشتراک بگذارند که زندگی زنان را بهبود می بخشد. معیار این کنفرانس قدرت بیانیه ها یا سخنرانی های آن نخواهد بود، بلکه چه دختران بیشتری تحصیلات خود را به پایان برسانند، چه زنان بیشتری وارد پست های رهبری شوند و خانواده های بیشتری از فرصت هایی که توانمندسازی می تواند به همراه داشته باشد بهره مند شوند. منتشر شده در سپیده دم، 15 جولای 2026