هانتاویروس، کووید، ابولا: با بحران آب و هوا، آیا باید از اپیدمی های جدید بترسیم؟

به گفته IPBES، یک گروه بین‌المللی از کارشناسان در زمینه تنوع زیستی: «همه‌گیری‌های آینده بیشتر ظاهر می‌شوند، سریع‌تر گسترش می‌یابند، آسیب بیشتری به اقتصاد جهانی وارد می‌کنند و افراد بیشتری نسبت به کووید-19 می‌کشند، مگر اینکه رویکرد جهانی برای مبارزه با بیماری‌های عفونی تغییر کند.» تهدید اپیدمی های جدید که بالای سر ما آویزان است عمدتاً از آنچه ما زئونوز می نامیم ناشی می شود: بیماری هایی که بین حیوانات و انسان ها منتقل می شوند. بر اساس گزارش سازمان جهانی بهداشت، 60 درصد بیماری‌های عفونی انسانی منشأ حیوانی دارند و اگر روی 30 سال گذشته تمرکز کنیم، این درصد حتی به 75 درصد می‌رسد. از میان این بیماری‌های مشترک انسان و دام، می‌توان به بیماری معروف ابولا، مپوکس یا حتی جنون گاوی اشاره کرد، بدون اینکه کووید-19 را فراموش کنیم که باعث مرگ میلیون‌ها نفر در سراسر جهان شده است. ما می دانیم که انسان ها فضای بیشتری را اشغال می کنند و به فضای حیوانات تجاوز می کنند. تخمین زده می شود که تقریباً 75 درصد از سطح زمین توسط بشریت به طور قابل توجهی تخریب شده است. رقمی که شامل جنگل زدایی، شهرنشینی یا حتی تبدیل این اکوسیستم ها به زمین های زیر کشت می شود. و همه اینها همراه با پرورش فشرده یا حتی تجارت بین المللی، گردش پاتوژن ها را تسهیل می کند و تماس بین حیوانات و انسان و در نتیجه انتقال بیماری های مشترک انسان و دام را افزایش می دهد. در این قسمت جدید سوال آب و هوا، سالومه روبلز بوم شناس فیلیپ گراندکولاس، مدیر تحقیقات CNRS را پذیرفت.