هائیتی، رقیب برزیل در جام جهانی، امید را در میان بحران جشن می گیرد

این کشور کوچک کارائیب حریف بعدی برزیل در گروه C جام جهانی در روز جمعه (19)، ساعت 21:30 (به وقت برازیلیا) در فیلادلفیا (ایالات متحده آمریکا) خواهد بود. تیم هائیتی با لباس جدید بدون اشاره به مبارزه ضد استعماری، همانطور که فیفا خواسته است، به میدان خواهد رفت. خارج از زمین، برزیل و هائیتی روابطی فراتر از فوتبال دارند، از جمله فرهنگ، حمایت بشردوستانه و اقدامات همبستگی. در رده بندی فیفا، دو تیم با برزیل در رده ششم و هائیتی در انتهای جدول قرار دارند. Les Grenadiers (گرنادیرز)، نام مستعار تیم هائیتی، 50 سال پس از اولین حضور خود، در سال 1974، به جام جهانی بازگشتند. یک شاهکار تاریخی، در بحبوحه بحران جدی سیاسی و انسانی در کشور، که توسط بلایای طبیعی، مانند زلزله 2010 بدتر شد.   اخبار مرتبط: اسکاتلند هائیتی را شکست داد و در جام جهانی صدرنشین گروه برزیل شد. انقلاب هائیتی: تاریخ وتو شده توسط فیفا بر روی پیراهن جام جهانی. نیمار برای اولین بار در تمرین تیم برزیل به میدان می رود. گرنادیرز که به مسیر خود در مسابقات مقدماتی افتخار می کند - اشاره ای به سربازانی که نارنجک انداختند - معتقدند که فوتبال می تواند متحد شود و دلیلی برای جشن باشد. ژان ریکنر بلگارد، هافبک میانی تیم فوتبال جهان پس از اولین بازی مقابل اسکاتلند در شنبه گذشته (13) در مصاحبه ای با فیفا گفت: "من لبخند می زنم زیرا باید مثبت فکر کنیم: ما می توانیم در این سطح رقابت کنیم." تیم هائیتی با وجود تسلط بر مسابقه، با نتیجه 1-0 شکست خورد و تقریباً نیمی از بازی (47٪) را با توپ در پای خود سپری کرد. Yon rèv. یون پپ تیم یون. 🇭🇹 pic.twitter.com/K3oprvPmyw 13 ژوئن 2026 در چهار خط، دیدار برزیل و هائیتی نیز فوتبال را به عنوان ابزار فرهنگ صلح جشن می گیرد. برای سال‌ها، هائیتی یکی از کشورهایی بود که تیم برزیل بیشترین هواداران را به خود اختصاص داد و در هر جام جهانی خیابان‌ها و خانه‌ها را سبز-زرد کرد. >> کانال Agência Brasil را در واتس اپ دنبال کنید در یکی از نمادین ترین لحظات، در سال 2004، به دعوت رئیس جمهور لوئیز ایناسیو لولا داسیلوا، برزیل ستاره هایی مانند رونالدو نازاریو و رونالدینیو گائوچو را به یک بازی دوستانه در پورتو پرنس، پایتخت هائیتی برد. «بازی صلح»، آنطور که نام داشت، پس از درگیری‌های شدید مسلحانه، آغاز کارزار خلع سلاح در کشور بود. ایده ایجاد پیوندی بین مأموریت سازمان ملل متحد برای ثبات هائیتی به رهبری برزیل و جمعیت محلی بود. سرمربی وقت برزیل، کارلوس آلبرتو پاریرا، صحنه قبل از مسابقه، در سفر قطار این تیم به استادیوم را به یاد می آورد. او گفت: «مردم در خیابان‌ها، از هر دو طرف، در مناطق بسیار فقیرانه، حتی فاولاها، اما با لبخند و دست تکان دادن، شلوغ بودند. مربی، قهرمان جهان با آمارلینیا در سال 1994، یادآور شد: "آنها همه بازیکنان را می شناختند، رونالدو، رونالدینیو را به نام صدا می زدند، آنها متوقف نمی شدند. در آن لحظه، در آن ساعات، کشور جنگ را فراموش کرد."  با رده بندی تاریخی این دوره از جام جهانی، بیش از 20 سال پس از بازی صلح، هائیتی ها اکنون از قهرمانان ملی خود حمایت می کنند. در میان آنها، داکنز نازون، مهاجم مرکزی، بهترین گلزن لس گرنادیرز، با 44 گل در بیش از 80 بازی. در پایان سال گذشته، نازون به فیفا گفت که هائیتی ها شایسته شادی و خوشحالی هستند و این فداکاری او را به تیم توجیه می کند. نازون، متولد اروپا، مانند سایر بازیکنان هائیتی، در رده بندی تعیین کننده بود و در یک مسابقه سه گل به ثمر رساند. بهترین گلزن تیم ملی هائیتی، داکنز نازون در مقدماتی جام جهانی تعیین کننده بود و در تساوی 3-3 مقابل کاستاریکا در مقدماتی هت تریک کرد (سه گل) - Reproduction Instagram/NAZON وضعیت سیاسی در هائیتی گابریل لکاس، استاد تاریخ، که در مورد انقلاب هائیتی تحقیق می کند، گفت که از زمان استقلال، ثبات در هائیتی با منافع خارجی که توسط نخبگان محلی نمایندگی می شود ناسازگار بوده و عاملی بی ثبات کننده است. این کشور توسط نخست‌وزیر آلیکس دیدیه فیلس‌آیمه اداره می‌شود که توسط ایالات متحده حمایت می‌شود و با گروه‌های سیاسی مسلحی که پایتخت را کنترل می‌کنند، همزیستی می‌کند. لکاس که همچنین دارای مدرک کارشناسی ارشد در تاریخ از دانشگاه دولتی ریودوژانیرو (UERJ) است، افزود: این وضعیت نشان دهنده روابط جدید استعماری تحمیل شده توسط قدرت ها و منافع اقتصادی آنها در این کشور کوچک است.  هائیتی پس از انقلابی به رهبری مردم برده، در سال 1804 استقلال را به دست آورد، واقعیتی که تا به امروز باعث ناراحتی می شود، تا جایی که خود فیفا اشاره به شورش را بر روی پیراهن تیم هائیتی که باید تعویض می شد وتو کرد. این مورخ توضیح داد: درخواست حذف این تصویر، هم از سوی کمیته بین المللی المپیک [IOC] در بازی های زمستانی و هم اکنون از سوی فیفا، با خاموش کردن انقلاب هائیتی همراه است که مدتی است ادامه داشته است. لکاس خاطرنشان کرد که این اتفاق در کشورهای دیگر رخ نمی دهد و تبعیض را در تصمیم گیری می بیند. وی با اشاره به پیراهن آمریکا با خطوط قرمز که نماد استقلال کشور میزبان جام جهانی است، گفت: این مواضع نشان می دهد که چه کسی می تواند یا نمی تواند تاریخ آنها را به خاطر بسپارد. به گفته مورخ، حتی پس از مدت ها، انقلابی که توسط سیاه پوستان رهبری می شود تهدیدی برای قدرت اقتصادی و زیر سوال بردن سلسله مراتب نژادی است. لکاس به یاد می آورد: «در قرن نوزدهم، نخبگان برده نمی خواستند انقلاب هائیتی الهام بخش دیگر ابتکارات در آمریکا باشد. در قرن بیستم و بیست و یکم، هائیتی به نماد مقاومت و شورش این جامعه سیاه‌پوست آفریقایی مهاجر تبدیل شد و این موضوع گروه‌هایی را که علاقه‌مند به حفظ عملکرد ساختارهای نژادپرستانه هستند، آزار می‌دهد.» از سال 2004 تاکنون بازی دیگری بین برزیل و هائیتی برگزار نشده است، اما این کشورها روابط همبستگی خود را حفظ کردند که پس از زلزله ای که کشور را در سال 2010 ویران کرد، خطوط جدیدی پیدا کرد. این فاجعه طبیعی باعث کشته شدن 200000 نفر - از جمله 18 سرباز برزیلی در یک ماموریت صلح - شد و 1.5 میلیون نفر را بی خانمان کرد. پس از این فاجعه، وزارت دادگستری و امنیت عمومی ورود اهالی هائیتی به برزیل را تسهیل کرد. بین سال های 2015 تا 2024، قلمرو ملی از 175 کشور درخواست پناهندگی دریافت کرد. هائیتی‌ها و پیش از آن کوبایی‌ها و ونزوئلایی‌ها در صدر فهرست قرار دارند. به عنوان بخشی از اقدامات همبستگی، برزیل همچنین از ایجاد پلیس ملی هائیتی، از طریق آموزش ماموران، به عنوان یکی از مهمترین اقدامات، پس از خروج از ماموریت بحث برانگیز سازمان ملل، حمایت می کند. زمانی که برزیل نیروهای سازمان ملل را رهبری می کرد، اتهاماتی مبنی بر نقض حقوق بشر، سوء استفاده جنسی و وبا در این کشور گزارش شد.  ژنرال آگوستو هلنو اولین فرمانده این مأموریت بود.