بین سال‌های 2021 تا 2025، بیش از 10 میلیون نفر در کلان‌شهرهای کشور از فقر خارج شدند. داده‌ها از بولتن نابرابری در کلان‌شهرها که با مشارکت Observatório das Metrópoles، شبکه رصدخانه اجتماعی بدهی در آمریکای لاتین (RedODSAL) و دانشگاه کاتولیک پاپی ریو گراند دو سول (PUC-RS) تهیه شده است. بر اساس این مطالعه، بر اساس اطلاعات مؤسسه جغرافیا و آمار برزیل (IBGE)، نرخ فقر در 22 کلانشهر برزیل در سال 2025 به 18.4 درصد رسید که «برای سومین سال متوالی به کمترین مقدار در مجموعه تاریخی [از سال 2012] رسید». اخبار مرتبط: مطالعه 13 نمایه از جوانانی که بیشترین آسیب پذیری را در برابر نابرابری ها دارند ترسیم می کند. میلتون سانتوس، 100 ساله: جغرافی دان سیاه پوست درباره نابرابری ها نظریه پردازی کرد. مارسلو ریبیرو، اقتصاددان و جامعه شناس، استاد برنامه برنامه ریزی شهری و منطقه ای در دانشگاه فدرال ریودوژانیرو (تحقیقات UFRJopoloerósróstr) و در مصاحبه با Agência Brasil، می گوید: "این یک کاهش قابل توجه بود. علیرغم اینکه سطح فقر هنوز در تمام کلان شهرهای برزیل بسیار بالا باقی مانده است." از نظر کارشناس، کاهش فقر مشاهده شده مربوط به دستمزد کار و بهره مندی از عرضه بیشتر مشاغل در کشور است. "این بسیار با این واقعیت مرتبط است که فقیرترین افراد سطح درآمد خود را از طریق درآمد حاصل از کار افزایش داده اند." او رد می کند که این بهبود به برنامه های انتقال درآمد اجتماعی مربوط می شود. مبالغ پرداخت شده توسط بولسا فامیلیا از مارس 2023 تغییر نکرده است. درآمد ماهانه خانوار بر اساس بولتن نابرابری در کلانشهرها، «میانگین درآمد سرانه خانوار در کل کلانشهرهای کشور در سال ۲۰۲۵ به رکورد جدیدی رسید». ارزش 2766 R$ بود. در سال گذشته، حدود 15.2 میلیون نفر (15،188،817) در مناطق شهری RM فقیر بودند - که تا 729 R$ در ماه (نتیجه درآمد ماهانه خانوار تقسیم بر تعداد افراد خانواده) داشتند. حجم معادل کل جمعیت پارا، پارایبا و سرگیپه است. از این جهان، 2.6 میلیون نفر در فقر شدید به سر می بردند: آنها تا 229 R$ در ماه (درآمد ماهیانه خانواده سرانه) داشتند. حجم آن معادل تعداد کل ساکنان فورتالزا یا سالوادور است. این بولتن تاکید می کند که "نرخ فقر شدید در تمام کلانشهرهای برزیل به 3.2٪ کاهش یافت. این سطح فقط از نرخ های ثبت شده در سال 2013 و 2014 بالاتر بود. 10 درصد ثروتمندترین ها 16.1 برابر بیشتر از 40 درصد فقیرترین ها درآمد دارند. بولتن همچنین تمرکز درآمد را که با شاخص جینی اندازه‌گیری می‌شود، ارزیابی کرد. در سال 2025، این مقدار 0.511 بود - طبق این شاخص، هر چه به 1 نزدیکتر باشد، انباشت درآمد در افراد کمتری بیشتر می شود. طبق بیانیه مطبوعاتی این مطالعه، «افزایش نابرابری [بین سال‌های 2024 و 2025] با نسبت بین درآمد 10 درصد ثروتمندترین و 40 درصد فقیرترین جمعیت شناسایی شد. در سال 2025، افرادی که در بالای توزیع درآمد قرار داشتند، به طور متوسط ​​16.1 برابر بیشتر از افرادی که در پایین بودند، دریافت کردند که تداوم نابرابری های اجتماعی-اقتصادی در کلان شهرهای برزیل را تقویت کرد. برای مارسلو ریبیرو، بیش از یک دلیل برای تداوم نابرابری اجتماعی تاریخی در برزیل وجود دارد: بازار کار و درآمد حاصل از سرمایه گذاری های مالی. برای ثروتمندترین ها، بازار کار تأثیر ویژه ای دارد. آنها در مشاغل پردرآمد هستند، زیرا آنها دارای بالاترین سطح تحصیلات هستند.» علاوه بر این، این اقتصاددان یادآور می شود که در طول دوره تحلیل، کشور «با نرخ بهره بسیار بالا زندگی می کرد. فقط گروه هایی با قدرت خرید بیشتر قادر به سرمایه گذاری مالی هستند. درآمد آنها، هم از محل کار و هم از سرمایه‌گذاری‌های مالی، به افزایش درآمد کمک می‌کرد - که به نسبت اقشار پایین‌تر اجتماعی-اقتصادی بیشتر بود.» نابرابری روی نقشه ریبیرو تاکید می کند که نابرابری دارای توزیع جغرافیایی است. کلان شهرها در مناطق شمال و شمال شرق نسبتاً فقیرتر از کلانشهرهای جنوب، جنوب شرقی و مرکزی-غربی هستند. منطقه فدرال، با متوسط درآمد ماهانه 4401 R$، 2.7 برابر بیشتر از میانگین درآمد سائو لوئیس بزرگتر (1616 R$) است. مناطق شهری مشاهده شده عبارتند از مانائوس، بلم، ماکاپا، سائو لوئیس، فورتالزا، ناتال، ژوائو پسوا، رسیفه، ماسیو، آراکاجو، سالوادور، بلو هوریزونته، ویتوریا، ریودوژانیرو، سائوپائولو، کوریتیبا، فلوریانو ریپولیس، والیانو، والئوگرنیا، منطقه فدرال و منطقه توسعه اداری یکپارچه ترسینا (PI). 22 منطقه شهری مشاهده شده در این مطالعه از حدود 300 شهر تشکیل شده است. از هر ده نفری که در برزیل زندگی می کنند، چهار نفر در این مناطق زندگی می کنند.