او با ابراز نارضایتی از سرعت آهسته تدارکات، از شرکت‌ها می‌خواهد که از حداقل قیمت حمایتی 200 روپیه به ازای هر کیلوگرم که توسط دولت ایالتی تعیین شده یا بالاتر باشد، اطمینان حاصل کنند. شرکت ها استدلال می کنند که بحران عمدتاً به دلیل کشت کشاورزان فراتر از تقاضای پیش بینی شده از طریق تخصیص تورفتگی است