مال دشمن

به نظر می رسد هرازگاهی در برخی از محافل کوچک سیاست آمریکا این درک مبهم و یا گذرا ظاهر می شود که اسرائیل ممکن است مطلقاً بهترین دوست آنها در تمام دوران نباشد. موضوع حمله اسرائیل به ناو یو اس اس لیبرتی در سال 1967 که در آن 34 سرباز آمریکایی کشته شدند - سرکوب شده و از بازرسی در امان ماندند - گاه و بیگاه، همانطور که چند روز پیش در سالگرد حمله، زمانی که توماس ماسی، نماینده آمریکا حمله به کف مجلس نمایندگان آمریکا را مطرح کرد و در مورد این که چگونه توسط اسرائیل برنامه ریزی شده بود، صحبت کرد و در مورد اینکه چگونه این موضوع توسط اسرائیل برنامه ریزی شده بود، مطرح می شود. اسرائیل مدت‌هاست که در مورد «هویت اشتباه» بحث کرده است. بازماندگان این حمله مدت‌هاست که این موضوع را مورد بحث قرار داده‌اند و ریچارد بروکس، مهندس ارشد لیبرتی، بازماندگان دیگر را تکرار می‌کند و می‌گوید "این یک حمله عمدی بود. آنها می‌دانستند ما کی هستیم. می‌خواستند ما را غرق کنند". به طور طبیعی، مظنونین معمولی ظاهر شدند و آن را یک تئوری توطئه خواندند و ماسی و دیگران را به - حدس زدید - یهودستیزی متهم کردند. به هر حال، دولت خودخوانده یهود چگونه می‌توانست علیه بزرگترین خیرخواه خود عمل کند؟ اما درست یک هفته قبل از صحبت ماسی، گزارش دیگری منتشر شد، این بار ظاهراً از وزارت دفاع ایالات متحده، و هشدار داد که تهدید جاسوسی اسرائیل از ایالات متحده از «بالا» به «بحرانی» رسیده است که بالاترین سطح است. در این گزارش ادعا شده است که اسرائیل نه تنها برای جمع‌آوری اطلاعات در مورد پرسنل نظامی آمریکا در خلیج‌فارس کار اضافه کاری کرده است، بلکه کارکنان سطح بالایی مانند استیو ویتکاف را که مذاکره‌کننده اصلی مذاکرات هسته‌ای به همراه البریج کولبی، مقام ارشد سیاست‌گذاری پنتاگون و معاونش مایکل دیمینو بود، مشخص کرده است. به عنوان بخشی از این تلاش‌ها، تلاش‌هایی نیز توسط شین بت اسرائیل برای نصب دستگاه‌های شنود وسایل نقلیه سرویس مخفی ایالات متحده انجام شد. پرسنل دفاعی ایالات متحده که در اسرائیل کار می کنند نیز از کشف نرم افزارهای جاسوسی در تلفن های خود خبر دادند. به‌هیچ‌وجه اولین باری نیست که اسرائیل تلاش می‌کند تا آمریکا را جاسوسی کند، علی‌رغم توافق 1951 که هیچ کاری از این دست انجام نداد. این گزارش همچنین بیان می‌کند که جاسوسی اسرائیل در اواخر سال 2024 زمانی که اولین گزارش‌ها از شکاف بین دولت جو بایدن و اسرائیل منتشر شد، تشدید شد و تنها با انتخاب دونالد ترامپ افزایش یافت. طبیعتا اسرائیل همه اینها را انکار می کند. آمریکا همیشه هدف اصلی جاسوسی اسرائیل بوده است. این یک انحراف نیست، علیرغم اینکه آمریکا توافق کرده اند از یکدیگر جاسوسی نکنند، اما همیشه هدف اصلی جاسوسی اسرائیل بوده است. گاهی اوقات اسرار به دست آمده نظامی بودند، مانند زمانی که تل آویو از خدمات آرنون میلچان تهیه کننده یهودی هالیوود برای به دست آوردن اسرار هسته ای برای اسرائیل استفاده کرد. میلچان از مشارکت خود خجالتی نبود و بعداً به رابرت دنیرو گفت: "بله، من این کار را کردم. اسرائیل کشور من است." کسب اطلاعات در مورد سیاست آمریکا در قبال کشورهای خاورمیانه و به ویژه ایران همواره در اولویت بوده است. در سال 2006، لارنس فرانکلین، یکی از مقامات سابق وزارت دفاع، به دلیل تحویل اسناد طبقه بندی شده مربوط به سیاست های آمریکا در قبال ایران به دو عضو یهودی کمیته روابط عمومی آمریکا اسرائیل اسرائیل به 13 سال زندان محکوم شد. شکست یک یتیم است و آیپک این دو کارمند را اخراج کرد و دولت ایالات متحده با اطاعت و اطاعت از اتهامات علیه آنها صرفنظر کرد، حتی بدون اینکه معامله ای در مورد آنها انجام دهد. در مورد فرانکلین، حکم او به 10 ماه حبس خانگی و 100 ساعت خدمات اجتماعی کاهش یافت. و همه با خوشحالی زندگی کردند. پسر پوستر جاسوسی اسرائیل در آمریکا جاناتان پولارد است. پولارد که توسط سیا به دلیل استفاده گسترده از مواد مخدر، بدهی و دروغ در رزومه اش رد شد، تنها دو سال بعد به تحلیلگر اطلاعاتی نیروی دریایی ایالات متحده تبدیل شد و بلافاصله مجوز امنیتی او به دلیل افشای اطلاعات طبقه بندی شده به آفریقای جنوبی لغو شد. او که هنوز هم توانست شغل خود را حفظ کند، موافقت کرد اسرار آمریکا را با مبلغ 1500 دلار در ماه به اسرائیل و یک حلقه الماس نامزدی برای نامزدش در اختیار اسرائیل قرار دهد. اطلاعاتی که او ارائه کرد شامل، اما نه محدود به، اطلاعات ایالات متحده در مورد برنامه هسته ای پاکستان، سیستم های دفاعی شوروی و البته آمادگی نظامی کشورهای عرب بود. پولارد پس از دستگیری محاکمه و به حبس ابد محکوم شد، و کاسپار واینبرگر، وزیر دفاع وقت ایالات متحده گفت که او نمی‌توانست «آسیب بزرگ‌تر از آسیبی که [پولارد] برای امنیت ملی ایجاد کرده است تصور کند». پولارد، در کمال تعجب، در نهایت آزاد شد. او به اسرائیل بازگشت و پس از انکار هرگونه ارتباط با او، از او استقبال قهرمانانه ای شد و کسی جز بنیامین نتانیاهو او را در فرودگاه پذیرایی نکرد. همچنین به نظر می‌رسد که اسرائیل در دوران تصدی بیل کلینتون با استفاده از ضبط‌های ادعایی کلینتون و مونیکا لوینسکی در تلاش برای باج‌گیری از رئیس‌جمهور مستقر ایالات متحده، تلاش کرد تا او را آزاد کند. فایل های اپستین، کسی هست؟ با چنین دوستانی چه کسی به دشمن نیاز دارد؟ نویسنده روزنامه نگار است. X: @zarrarkhuhro منتشر شده در سپیده دم، 15 ژوئن 2026