یاسر چادر خانواده اش را پر از زندگی می کرد. او از بیماری یا علائم دیگری شکایت نداشت، بلکه در سلامت کامل بود، کنار مادرش نشسته بود، با دستان کوچکش طبل می زد و آواز می خواند و مشتاقانه از او می خواست که برایش آهنگ بزند تا بتواند برقصد و خوش بگذراند.