کتابی نشان می دهد که رائول زفارونی به عنوان قاضی دیکتاتوری 100 مورد از 106 habeas corpus را رد کرده است.

علاوه بر این، در طول محاکمه، او کتاب دکترین حقوقی نظامی به نام حقوق جزای نظامی را منتشر کرد که «نیاز استثنایی به کشتن مجرم» را توجیه می کرد، زیرا به اصطلاح «براندازان» آن زمان در نظر گرفته می شدند.