بریدن میوه، تا کردن لباس و آشپزی: هندی‌ها با دوربین روی سر، ربات‌های هوش مصنوعی را برای انجام کارهای خانگی آموزش می‌دهند.

هندی ها برای ضبط کارهای خانه و کمک به آموزش ربات های هوش مصنوعی پول می گیرند R.Satish BABU / AFP Nagireddy Sriramyachandra، خانه‌دار هندی، با گوشی هوشمندی که به سرش بسته است، انبه‌هایی را برای آموزش ربات‌های هوش مصنوعی که در آینده کارهای خانه را انجام خواهند داد، ضبط می‌کند. ویدیوهای او که بابت آنها حدود دو دلار در ساعت (10.35 رئال) دریافت می کند، برای شرکت های فناوری ارسال می شود که ماشین ها را برنامه ریزی می کنند تا مانند مردم در دنیای واقعی حرکت کنند. این جوان 25 ساله بخشی از ارتش رو به رشد هزاران مربی سیستم های هوش مصنوعی در پرجمعیت ترین کشور جهان است. "چه کسی قرار است فقط برای انجام کارهای خانه ساعتی 250 روپیه به شما بپردازد؟" از Sriramyachandra در چنای، در ایالت تامیل نادو در جنوب هند پرسید. چت ربات‌های هوش مصنوعی و تولیدکننده‌های تصویر، حجم عظیمی از داده‌های دیجیتال را پردازش می‌کنند، اما ساختن سیستم‌هایی که بتوانند در محیط‌های واقعی کار کنند، دشوارتر است. توسعه دهندگان بر این باورند که تغذیه مدل های تخصصی هوش مصنوعی با ضبط های اول شخص به ربات ها کمک می کند تا از انسان ها تقلید کنند. برخی از مربیان در خانه کار می کنند، برخی دیگر در کارخانه ها یا استودیوهای تخصصی. آنها از عینک هایی استفاده می کنند که فیلمبرداری می کند، دوربین هایی که به سرشان متصل است و حسگرهای حرکتی. Sriramyachandra که ویدیوهای خود را از طریق یک برنامه ویژه در Objectways آپلود می کند، گفت: "هنگامی که من به درستی ضبط نمی کنم، هشدار "دست شناسایی نشده" به صدا در می آید. این شرکت هوش مصنوعی با دفاتری در هند و ایالات متحده، 500 شرکت چندملیتی فورچون را در میان مشتریان خود به حساب می‌آورد. با Amazon SageMaker، پلتفرمی برای مدل‌های یادگیری ماشینی کار می‌کند. کارگر با دوربین GoPro بر روی سرش، در حالی که حوله‌ها را در داخل یک حمام مدل در دفتر شرکت داده تا می‌کند، از طریق ضبط حرکت، اقدامات خود را ضبط می‌کند. R.Satish BABU / AFP "چیزهای بهتر" بازار ربات های انسان نما در حال رونق است و مورگان استنلی تخمین می زند که تا سال 2050 بیش از یک میلیارد مورد استفاده قرار خواهد گرفت. در هند، این حوزه نوظهور هوش مصنوعی فضایی در حال ایجاد مشاغل جدید است. در حال حاضر. راوی شانکار، مدیر Objectways درباره ویدیوهای درخواستی مشتریان توضیح داد: «لباس‌ها تا کردن، قهوه درست کردن، پختن چیزهای بسیار خاص، تهیه ساندویچ». این مدیر اجرایی 50 ساله در ایالات متحده زندگی می کند، اما افرادی را از مرکز فناوری هند در تامیل نادو، جایی که در آن بزرگ شده است، استخدام می کند. در یک کارخانه نساجی در کارور، کارگران برچسب ها را به درپوش و کیسه های پارچه آهنی می چسبانند. خبرگزاری فرانسه هشت نفر را در آنجا با دوربین روی سر مشاهده کرد. Aditi Surie کارشناس دیجیتال کار از موسسه هندی برای سکونتگاه های انسانی در بنگلور پیش بینی کرد: «احتمال دارد که این خدمات جمع آوری داده ها گسترش یابد. اکنون در g1 محیط های مبله در استودیو Objectways محیط های مبله برای ضبط وجود دارد. رانی ن.، 21 ساله، دانشجوی مهندسی، که خودش را در حال تا زدن حوله ضبط می کند، گفت: «امروز اینجا می نشینم، فردا آنجا می ایستم. هر ویدیو چهار دقیقه طول می کشد و او حدود 90 ویدیو در روز ضبط می کند. او کار را «قابل تحمل» می‌داند، اما احساس می‌کند همیشه دوربینی به سرش بسته است. در اتاق‌های دیگر، همکارانش بطری‌های آب، مداد تراش‌ها و مداد رنگی را قرار می‌دهند تا الگوهایی را شکل دهند که با دوربین‌هایی با حسگرهای عمق تصویربرداری می‌شوند. شرکت مشاوره قنات مستقر در آندرا پرادش، برون سپاری Objectways، ضبط‌ها را در اختیار نزدیک به 10 شرکت داده قرار می‌دهد. مدیر اجرایی Thaslim Pattan توضیح داد که برخی از 2000 کارمند آن با حسگرهای حرکتی روی "مچ، دست و پا" وظایف خود را انجام می دهند. Manish Agarwal از Humyn Labs علاوه بر فیلم، مکالمات را ضبط می کند. همکاران درباره موضوعات تعیین شده، از سیاست گرفته تا ورزش، برای مشتریانی که می خواهند الگوهای گفتار را پردازش کنند، بحث می کنند. آگاروال رد کردن ربات‌ها از انسان‌ها را تکذیب می‌کند و معتقد است که روزی آنها «با هم کار خواهند کرد». او اظهار داشت: "یک جوشکار در هند می تواند یک ربات جوشکاری در پراگ را کنترل کند." یک زن خانه دار هندی هنگام شستن ظروف در خانه اش در چنای، در حالی که کارهای خود را از طریق موشن کپچر ضبط می کند، یک گوشی هوشمند روی سر خود دارد. R.Satish BABU / AFP